Ręcznie robione przez Patryka  ·  Pojedyncze egzemplarze  ·  Jeden unikalny rozmiar

REGARD — jak w XIX wieku szyfrowano sekretne wiadomości w układzie kamieni

Wiktoriański medalion REGARD zamieniał pierwsze litery nazw kamieni w czułą wiadomość. O sekretnym języku kolorów w naszyjniku Kamyki na brzegu.

Zbliżenie na pastelowe dyski w odcieniach szarości, beżu i liliowego różu w naszyjniku Kamyki na brzegu
Zbliżenie na pastelowe dyski w odcieniach szarości, beżu i liliowego różu w naszyjniku Kamyki na brzegu
Wersja do słuchania

Podsumowanie audio

Historia wiktoriańskich szyfrów w kamieniach i współczesnego kodu wspomnień w kolorach.

Miejsce na podsumowanie audio — nagranie w przygotowaniu

W tym miejscu uruchomisz krótką wersję dźwiękową wpisu, gdy pojawi się gotowe nagranie MP3.

W londyńskim Victoria and Albert Museum leży XIX-wieczny złoty medalion, przy którym łatwo przejść obojętnie, jeśli patrzy się tylko na kształt. Wzdłuż jego krawędzi osadzono sześć drobnych, kolorowych kamieni obok siebie: rubin, szmaragd, granat, ametyst, drugi rubin i diament. Dla przypadkowego gościa na herbacie to po prostu kolorowy wianuszek na szyi.

Ale kiedy w epoce wiktoriańskiej ktoś znał kod biżuterii akrostychowej, od razu czytał pierwsze litery angielskich nazw tych sześciu kamieni: Ruby, Emerald, Garnet, Amethyst, Ruby, Diamond. Razem układały słowo REGARD — „szacunek”, „pamięć”, „czułe spojrzenie”. W ten sam sposób układano także słowa DEAREST czy ADORE. W czasach, gdy głośne wyznania w salonie uchodziły za niestosowne, biżuteria stawała się zaszyfrowanym listem noszonym na widoku.

Prywatny kod, który nie potrzebuje alfabetu

Ten wiktoriański pomysł przetrwał nie dlatego, że wszyscy pamiętamy angielskie nazwy minerałów, tylko dlatego, że kolor i kolejność elementów wciąż potrafią nieść prywatną wiadomość dla jednej lub dwóch osób.

Dzisiaj nikt nie układa sztywnych akrostychów z kamieni szlachetnych, ale mechanizm skojarzeń działa dokładnie tak samo. Kiedy patrzysz na naszyjnik albo bransoletkę ułożoną ręcznie przez Patryka, widzisz kolejne koraliki jak kolejne nuty w krótkiej melodii: najpierw chłód szarości, potem ciepły beż, a na końcu przygaszony liliowy róż.

Szarość, beż i pudrowy róż w „Kamykach na brzegu”

Spójrz na detale naszyjnika „Kamyki na brzegu”. Jego główny rytm tworzą duże, płaskie, okrągłe dyski o satynowej powierzchni w odcieniach szarości, piaskowego beżu i przygaszonego liliowego różu, przeplatane podłużnymi oliwkami i srebrzystymi kuleczkami. Ktoś z zewnątrz zobaczy po prostu spokojny, pastelowy naszyjnik na lato i wiosnę.

Ale jeśli ten układ przypomina Ci kolor nieba przed deszczem nad morzem albo barwy wrzosowiska o szóstej rano, to nagle przestaje być tylko ozdobą. Staje się małym szyfrem, o którym wiesz tylko Ty — albo osoba, której go wręczysz z własnym wyjaśnieniem.

Delikatny podpis w „Brzoskwiniowej mgiełce”

Podobną intymność ma lekka bransoletka „Brzoskwiniowa mgiełka”. Połączenie mlecznej bieli z pastelową brzoskwinią z drobnym nakrapianiem na srebrnych ogniwkach wygląda subtelnie i pogodnie. Łatwo dopisać jej własne znaczenie: na początek nowego etapu, na cichą codzienność albo jako znak pamięci noszony dyskretnie przy mankiecie.

W czasach pośpiechu ten dawny wiktoriański pomysł ma w sobie coś bardzo kojącego. Nie musisz mówić wszystkiego na głos ani szukać wielkich symboli z katalogu — wystarczy układ kilku odcieni, przy którym tylko Wy dwoje wiecie, o jakim miejscu lub dniu przypomina każdy kolejny koralik.

Warto czasem spojrzeć na kolejność kolorów jak na krótkie zdanie napisane bez słów. Wszystkie pastelowe prace Patryka z kolekcji Powietrze (Aër) czekają na ozonpracownia.pl. Jeśli któraś z nich ułożyła się w Twoje własne skojarzenie, napisz na kontakt@ozonpracownia.pl.

Zobacz w pracowni

Odkryj wszystkie prace Patryka z kolekcji Powietrze / Aër.

Kolekcja Powietrze / Aër →
Schowek rezerwacyjny

Wybrane prace